Kıbrıs su sporları için ayrılan takvim, Akdeniz'in pek çok köşesinden daha geniş. Deniz mayısta ısınmaya başlar; haziran ile eylül arasında yirmi dört-yirmi dokuz derece bandında seyreder, ekimde bile çoğu kişi için serinletici bir tazelikten öteye geçmez. Sahil boyunca kurulan ekipman noktalarının büyük bölümü mayısta açılır, ekim sonunda toparlanır. Kışın su on altı-on sekiz derece civarına iner ve yüzey etkinliklerinin çoğu durur; yine de deniz tümüyle boşalmaz. Bu uzun aralık, ada kıyısındaki gündelik alışkanlıkların neden denize göre kurulduğunu da anlatıyor.
En yalın başlangıç yüzmedir. Kuzey kıyının pek çok noktasında su berrak; dip birkaç metre derinlikte bile seçilir, bir maske ile şnorkel ekipman derdi olmayan en kolay giriş kapısını açar. Kayalık uçlarda küçük balık sürüleri sabah saatlerinde kıyıya daha çok sokulur. Şnorkel için en iyi zaman genellikle rüzgârın henüz kalkmadığı erken saatlerdir, çünkü öğleden sonra yüzey dalgalanınca görüş belirgin biçimde azalır. Kum tabanlı sığ koylarda deniz kestanesi ve keskin kaya riski neredeyse yoktur.
Kürek sörfü, son yılların adada en hızlı yayılan deniz uğraşlarından biri. Sabahın ilk saatlerinde deniz cam gibiyken tahtanın üstünde ayakta durmak ilk denemede bile mümkün olur; denge çoğu kişide bir-iki turda oturur. Kano ise korunaklı koylarda, kıyı boyunca kısa mesafeler için tercih edilir. İkisinin ortak yanı sessizliktir: motor gürültüsü olmadığından dalganın kayaya vuruşu, martı sesi, kürek şıpırtısı duyulur. Bu yüzden pek çok kişi bu iki uğraşı spordan çok sabah yürüyüşünün deniz hâli sayar.
Rüzgâr isteyenler için takvim biraz farklı işler. Yaz boyunca düzenli aralıklarla devreye giren meltem, rüzgâr sörfü ile uçurtma sörfü için gereken kuvveti çoğu gün sağlar; en istikrarlı dönem genellikle mayıs ile eylül arası kabul edilir. Adanın kuzeybatısında, Güzelyurt Körfezi kıyısındaki Yedidalga-Gemikonağı hattı bu iki uğraşın bilinen adresi. Rüzgârın kıyıya çapraz esmesi ve tabanın çakılsız olması yeni başlayanların işini kolaylaştırır; bölgedeki kulüpler sertifikalı eğitmenlerle ders verir, gereken donanımı da yerinde sağlar. Yelken içinse ilkbahar ile sonbahar öne çıkar, çünkü hem hava hem su sıcaklığı dengeli seyreder.
Sahil boyunca dizilen küçük iskeleler, işin en hareketli tarafının merkezi. Jet ski, deniz paraşütü, muz ve halka botu gibi seçenekler haziran-eylül arasında neredeyse her gün çalışır; günün rüzgâr ve dalga durumuna göre bazı saatlerde durdurulur. Jet ski için genellikle on sekiz yaş şartı aranır, suya girmeden önce de kısa bir güvenlik anlatımı yapılır. Deniz paraşütü ise adı korkutucu olsa da tahmin edilenden sakin bir deneyimdir: yükseldikten sonra rüzgâr sesi azalır, kıyı şeridi bütün hâlinde görünür.
Günübirlik tekne turları, denizi başka bir mesafeden tanımanın yolu. Girne Limanı bu gezilerin ana kalkış noktası; tekneler batı kıyısına yönelip Kervansaray, Escape ve Deniz Kızı gibi koylarda yüzme molası verir. Programlar birkaç saatlik kıyı turundan tam güne uzanan rotalara kadar değişir. Gazimağusa ve Karpaz yönünden kalkan seferler daha tenha, daha uzun kıyı şeritleri boyunca ilerler. Teknenin demirlediği bir koyda suya atlamak, aynı koya karadan gelmekten bambaşka bir izlenim bırakır.
İskele kıyısındaki Long Beach kumsalı yeni başlayanlar için ayrı bir kolaylık taşır: su kıyıdan itibaren uzun süre sığ kalır, taban kumdur, ani çukurlara pek rastlanmaz. Bu yapı, ilk kürek denemesi ya da bir çocuğun ilk şnorkel turu için doğal bir alıştırma alanı oluşturur. Spoint Construction'ın aynı kıyıda geliştirdiği VivaMore'da Akdeniz'e bakan VivaMore Beach Club'ın yer alması da denizin gündelik kullanımıyla ilgili; kürek ya da şnorkel için ayrı bir yola çıkmak gerekmiyor. Sığ girişli kıyıların bir başka yanı, suya alışma süresinin kısalmasıdır.
Güvenlik başlığı, adanın deniz kültüründe ciddiye alınan bir konu. Can yeleği motorlu etkinliklerin tamamında zorunlu; kürek sörfünde de kıyıdan uzaklaşacaksanız takılması önerilir. Plajlardaki bayrak sistemi günün koşulunu anlatır, işaretli alanların dışına çıkmak hem tekne trafiği hem akıntı nedeniyle risk taşır. Bir de yerel bir alışkanlık var: öğleden sonra rüzgâr çoğu gün artar, sabah cam gibi görünen bir koy ikindide bambaşka olabilir. Uzun kürek turlarının güne erken başlamasının nedeni budur.
Çocuklarla suya girmenin kendi düzeni var. Sığ kıyılarda halka botu ve deniz bisikleti gibi düşük hızlı seçenekler daha uygun; jet ski ile deniz paraşütü yaş sınırı nedeniyle zaten dışarıda kalır. Şnorkel, okul çağındaki çoğu çocuğun kısa sürede alıştığı bir uğraş, yeter ki maske yüze tam otursun ve ilk denemeler bel hizasında yapılsın. Saat on birden ikindiye kadar süren aralık hem güneş hem rüzgâr açısından en zorlu bölüm; sabah erken ve akşamüstü çok daha rahat geçer.
Sezon kapandığında deniz büsbütün terk edilmez. Kasım ile mart arasında dalış merkezleri ıslak elbiseyle çalışmayı sürdürür; kıyıda yürüyüş ve kürek için rüzgârsız gün bulmak zor değildir. Adanın deniz takvimi bu nedenle keskin bir açılış-kapanış değil, yavaşça hız değiştiren bir akış gibi işler. Yaz ortasında kalabalıklaşan koylar ekimden sonra yeniden sakinleşir, su hâlâ ılıktır. Yılın hangi ayında gelinirse gelinsin, suyla temas kurmanın bir yolu genellikle bulunur.
